Mollige babies, vettax en de waarheid van de Russen

Mijn handen jeukten bij het lezen van het bericht van vorige week “Dikke baby’s zijn niet schattig’. Ik wilde gelijk in de pen klimmen, maar ik liet het even rusten. Het waait wel over dacht ik. Maar ik kreeg ongelijk, er volgde een stroom aan negatieve berichtgeving over onze obesen, van de vettax tot de hogere verzekeringspremies. Aangezien niemand hier echt stelling tegen neemt, doe ik het maar weer.

Dikke baby’s
Alle baby’s zijn schattig, iemand die iets anders beweert is krankzinnig in mijn ogen. Er is niks fout, verkeerd of slecht aan baby’s, ze zijn net op de wereld en hebben de genetische eigenschappen van hun ouders meegekregen. In die genetische eigenschappen kunnen foutjes zitten en daar zullen de kinderen mee moeten leren leven. Maar heus mensen er is niks mis met een dikke baby. Even een paar feiten:

  1. Er bestaat geen betrouwbare methode om overgewicht bij kinderen onder de 2 jaar vast te stellen
  2. Er bestaat geen aantoonbaar verband tussen het gewicht op een leeftijd van 6 maanden en het gewicht op volwassen leeftijd
  3. Zolang je in de groei bent is een dieet schadelijk (zegt ook het Voedingscentrum)
  4. Baby’s hebben een hoop bouwstoffen nodig waaronder vet, het ideale kindermenu bevat 40% vet
  5. Anti-overgewicht campagnes zijn schadelijk voor het kind, verhogen het risico op eetstoornissen en psychische nood.

Laat je dus niet bang maken en hou vooral van mollige baby’s om stigmatisering tegen te gaan.

Vettax
Ik schreef al eerder over de ‘Vette onzin’ van de Vettax. Blijkbaar was ik niet overtuigend genoeg, misschien dat de volgende cijfertjes uit het Cochrane onderzoek helpen:

Als 1000 mensen veel verzadigd (slecht) vet eten, dan krijgen 76 mensen binnen 10 jaar een hartaanval, dat is 7,6%. Als diezelfde 1000 mensen onverzadigd (goed) vet eten dan daalt het aantal dat een hartaanval krijgt naar 66 of wel 6,6%. Dat is dus een geringe daling en het aantal sterfgevallen is gelijk! Wat betekent dit nu?

Dit betekent dat het voor een overgrote meerderheid namelijk 93% helemaal niet uitmaakt of ze nu onverzadigde of verzadigde vetten eten! Bovendien bleek bij de 7% groep die er wel iets baat bij had, een genetische aanleg te bestaan voor hart- en vaatziekten. Dus gelooft u nog in een vettax op verzadigde vetten?

De Russen
De gedachte dat door het duurder maken van ongezond voedsel mensen automatisch gezond gaan eten is een volkomen FOUTE REDENERING!

De Russen zijn hier het bewijs voor. Vlees, vet en boter waren in het communistische Rusland heel goedkoop en werd ook vaak gegeten. Sinds de val van het communisme zijn de prijzen voor vlees, vet en boter ernorm gestegen. Wel met een factor 6. Even ter vergelijking de Deense vettax betekent een verhoging van 2,15 euro op elk product dat meer dan 2,3% verzadigd vet bevat. Ofwel een kilo goudse kaas wordt 50 eurocent duurder.

Wat gebeurde er in Rusland? Voor de prijsstijgingen aten de Russen dagelijks zo’n 35% vet. Vlak na de prijsstijgingen daalde dit percentage naar 30%. En na 5 jaar zat iedereen weer op de dagelijkse consumptie van 35%.

Conclusie? Prijsstijgingen hebben weinig tot geen invloed op het eetgedrag van mensen. Of zouden wij Hollanders anders reageren dan de Russen?

 

De afvallers in 2012: stom vervelend

Nu de kerstvakantie ten einde is en ik me weer op de hoogte stel van de actualiteiten kan ik het onmogelijk missen. Afvallen staat op nummer 1 bij de goede voornemens van de Nederlanders in 2012. Dus half Nederland neemt nu maar een half koekje bij de koffie, knaagt op een worteltje, slaat een biertje over en schept een aardappel minder op zijn bord. Dat ze hierdoor stom vervelend zijn voor hun omgeving maakt ze niks uit. Dat het niet helpt om af te vallen en dat het zelfs ongezond is dringt evenmin tot ze door. Dit soort kortstondige acties zorgen alleen maar voor een tekort aan energie en belangrijke voedingsstoffen (vitamine A en D) en belangrijke mineralen (calcium). Vervolgens maakt het iedereen sjaggerijnig, depressief en ongelukkig en ook hier heeft hun omgeving last van. Stop hiermee en neem jezelf eens voor om in het nieuwe jaar wat gelukkiger te worden.

Begin hiermee door al het nieuws dat op je af komt via de media eens te relativeren, je niet gek te laten maken en verdiep je ook eens  in de andere kant van een verhaal. Kortom doe aan waarheidsvinding. Want zo erg gesteld met ons overgewicht is het helemaal niet. Overgewicht betekent niet automatisch ongezond, net zomin als het hebben van een normaal gewicht zou betekenen dat je gezond bent. Ook magere mensen krijgen diabetes en hartkwalen. Dik zijn met een goede conditie is gezonder dan mager zijn en een slechte conditie. Ik kan het niet vaak genoeg benadrukken.

Ik geef toe dat het lastig is om tegen de stroom aan negatieve mediaberichten in te zwemmen, maar zo af en toe kom je ook andere berichten tegen. Zo las ik bijvoorbeeld: Oliebollen gezonder dan eierkoeken! Klik hier voor de link. Aangezien ik minstens 10 oliebollen heb gegeten op oudjaar hoef ik me hier dus helemaal niet schuldig over te voelen. Maar al zou een oliebol ongezonder dan een eierkoek zijn, dan had ik ze nog gegeten. Het maakte mij namelijk gelukkig. Ik heb ze met vreugde opgegeten, in vrolijk gezelschap, ze smaakten voortreffelijk en ik heb er een goede herinnering aan. En zeg nou zelf is het niet beter om in je grafsteen te laten beitelen: Hij leefde gelukkig in plaats van Hij leefde in goede gezondheid?

 

Schilderijen van Susan Ruiter; positief voor dikke vrouwen?

SMDO heeft een actie om discriminatie bij overgewicht aan de orde te stellen. Dit gebeurt ism Susan Ruiter die een paar schilderijen beschikbaar heeft gesteld voor de bedrukking van 3 ansichtkaarten. Waarom schilderijen van Susan Ruiter? Op haar website lees ik dat ze humoristische afbeeldingen van voloptueuze vrouwen maakt. Wat is er humoristisch aan dikke vrouwen denk ik dan? Is het de bedoeling dat we om haar schilderijen lachen? Ik krijg er een vreemd gevoel bij. Maar natuurlijk wil ik iets positiefs schrijven om de actie te ondersteunen. Ik wil ook graag dat het een succes wordt, want elke actie die discriminatie van dikke mensen wil tegengaan verdient het om succesvol te zijn. Ik zie discriminatie in een breed scala van vernederende en kwetsende opmerkingen, tot het buitensluiten en benadelen van mensen met een maatje meer. En geloof me dit gebeurt.

Er valt me trouwens nog iets op aan de schilderijen van Susan. Ik vind ze een tikkeltje seksistisch. Ik ben een man natuurlijk en ik kijk met mannen ogen. Ik zie dan ook een overdaad aan korte rokjes en diep uitgesneden boezems. Toeval? Opzet? Is het de bedoeling om te laten zien dat dikke vrouwen ook seksueel aantrekkelijk kunnen zijn?

Maar laat ik er niet teveel bij stilstaan, want aan de andere kant, vrolijk zijn de kaarten wel. En dik en vrolijk kom je niet vaak tegen de laatste tijd. Ik heb een aantal setjes gekregen als blogger voor de Stichting. Aan wie ik ze ga sturen weet ik nog niet. Maar die ene van die dame die een taartje eet (Come on give me a cup of tea), die is wel mijn favoriet, zeker met de komende feestdagen. Want al ben je dik, je hoeft jezelf niet het plezier te ontzeggen om ook te genieten van een tussendoortje. De slogan: “Beter dik en gelukkig dan dun en ongelukkig” is mij dan ook uit het hart gegrepen!

De kaarten:

Schilderij Susan Ruiter

Prosperity & Happiness

Schilderij van Susan Ruiter

Come on give me a Cup of Tea

Schilderij van Susan Ruiter

Walking the Dog

 

 

 

 

 

 

 

En Omroep Zeeland heeft er een thema aan gewijd, met dank aan Camjo Erik Holm:

http://www.omroepzeeland.nl/nieuws/tachtig-meldingen-van-discriminatie-om-gewicht#.TtDrDrIUqnA

Kom op mensen: laten we ons sterk maken voor acceptatie van mensen met overgewicht! Koop die kaarten van Susan Ruiter: Koop ze hier online.